Erol Sever - Duymamış

Kar yı sevdamın
Gül bahçesine
Yaş düştü ömrümün
Gençlik çağına
Ferhat gibi çıktım sevdadana
Mecnun gibi çöllere
Düştü mü
Duymamış vefasız
Yar, duymamış insafsız yar
Duymamış o zalim yar
Duymamış yar duymamış
Akıttım gözyaşımı
Yollar üstüne
Kimseler çare olmadı derdime
Yar diyerek vurdun
Başımı taşa
Kendimden geçtiğimi bilmedi ya
Yar diyerek vurdun başımı taşa
Kendimden geçtiğimi bilmedi yar
Duymamış vefasız yar
Duymamış insafsız yar
Duymamış o zalim yar duymamış yar duymamış
Duymamış vefasız yar, duymamış insafsız
Yar, duymamış o zalim yar duymamış
Yar duymamış
E e e